DE DEUREN IN DE MUUR
Inleiding:
Het is alweer bijna vijftig jaar geleden dat Aldous Huxley dit
verslag van zijn ervaringen met de Andere Wereld schreef. Hoe
zijn woorden ook tekort mogen schieten, toch geeft hij een beeld
van die Wereld vanuit de onze en, wat nog onthullender is, van de
onze vanuit die Wereld. Het fascinerende en geniale is dat hij
begrepen heeft dat die Andere Wereld de Wereld van de mystici is,
de wereld van de heldere momenten, die wij mystieke ervaringen
noemen. Het is het aanschouwen van de onverdeelde Werkelijkheid
en het ervaren van de samenhang van alles met alles en het besef
daar zelf een onlosmakelijk deel van te zijn. Eigenlijk, en dat
heeft Huxley niet begrepen, is het de wereld zoals de onbevangen
kleine kinderen die ervaren, de wereld vol wonderen en
betovering, waarin zij nog net zo zijn als alles is. De Wereld
waarin geen afzonderlijke dingen zijn, niets een naam heeft, de
woordeloze Wereld, de Wereld van het Zijn en niet de wereld van
het worden en doen, de Wereld zoals die eigenlijk is en waar
grote mensen blind en doof voor geworden zijn. Zij leven in hun
eigen gecreëerde wereld van hun gedachten, hun wensen en
verwachtingen, hun angsten en zorgen en kunnen de uitgang, de
deur in de muur, niet meer vinden. Zij zoeken in hun eigen
tranendal een kunstmatige vergetelheid in alkohol, drugs en
orgasmen. Anderen zijn op zoek naar de uitgang, hoewel ze altijd
gehoord hebben dat er geen uitgang is en dat ze er maar beter het
beste van kunnen maken.
Elke goede trip, of dat nu met paddo's is of met marihuana, laat
ons een kortstondige ego-loze blik in die andere Wereld werpen,
ontsluit voor de tijd dat het duurt de Deur in de Muur, waarna
wij weer in onze eigen wereld van het "bij het volle verstand
zijn" terugvallen en overgaan tot de orde van de dag. De orde van
het moeten, het willen, het voldoen aan verwachtingen van onszelf
en van anderen, het in stand houden van onze eigen kunstmatige
wereld en het aanpassen van die kleine kinderen die niet van deze
wereld zijn aan onze eigen creatie.
Is het nu allemaal waar wat Aldous Huxley schrijft? Het antwoord
is: nee. Zelfs in zijn extatische bewoordingen waarmee hij die
Andere Wereld beschrijft, schiet hij tekort, omdat het ervaren nu
eenmaal niet in woorden is uit te drukken. In de absurditeit, de
arrogantie en de krankzinnigheid van onze wereld is hij
overduidelijk. Maar waar hij helemaal de plank misslaat is in de
uitwerking van zijn inzichten. In het boek staan nogal wat
tegenstrijdigheden en vooroordelen maar daartussen schitteren
parels van helderheid en inzicht.