De Metafysica van Philip K. Dick

een interview met

Gehouden door Uwe Anton en Werner Fuchs. Oorspronkelijk gepubliceerd in SF EYE, nr.14, Voorjaar 1996, pp. 37-46.

Dit is de eerste Nederlandse vertaling van de Engelse publicatie van het volgende interview. Het is driemaal in het Duits gepubliceerd en een samenvatting verscheen in de Duitse tijdschriften Science Fiction Times en Nova. De gehele versie werd gepubliceerd in Uwe Antons boek met een verzameling van PKD’s fictie- en nonfictieverhalen Kosmische Puppen und Andere Lebensformen (Uitg. Heyne).

Uwe Anton is de schrijver van een paar honderd verhalen en korte romans en meer dan honderd boeken in Duitsland. Daarnaast is hij een productieve criticus en vertaler. Een van zijn vele boeken is een uitgebreide monografie over PKD, Philip K. Dick — Entropie und Hoffnung(Tilsner).

Het is duidelijk dat Anton en Fuchs Dick in een open en meedeelzame bui hebben aangetroffen. Gestimuleerd door de enthousiaste ontvangst waarmee hij werd bejegend tijdens het congres, kwam Dick los en behandelde uitvoerig veel van zijn meest klassieke werken. Vol trots is EYE in staat deze onschatbare blik te gunnen in de manier van werken van een zeer belangrijke schrijver. —

Stephen P. Brown, SF EYE

‘Een profeet wordt niet geëerd in zijn eigen vaderland’ luidt het bekende oude gezegde, dat juist bleek te zijn tot die verhitte en kortstondige periode in 1980. In dit geval is Phil Dick de profeet en het land de Verenigde Staten van Amerika.

In de herfst van 1977 was Philip K. Dick eregast tijdens een groot sciencefictioncongres in Metz in Frankrijk. Dat waren voor ons de dagen van Star Wars (tijdens het festival in Metz werd voor het eerst in Europa een nog niet vertaalde versie van de film vertoond), en de plaatselijke bioscopen draaiden non-stop sciencefictionfilms van tien uur ’s ochtends tot tien uur ’s avonds — vijf verschillende films tegelijkertijd in vijf verschillende bioscopen. In het reusachtige Sofitel (de Franse versie van de Amerikaanse Holiday Inn) waren verscheidene grote namen binnen de sciencefiction aanwezig, waaronder John Brunner, Robert Sheckley, Harlan Ellison en Harry Harrison. Maar die dagen in Metz waren vooral de dagen van Philip K. Dick. In Frankrijk was Philip K. Dick, evenals in Duitsland, Italië, Spanje en eigenlijk heel West-Europa, een van de meest geliefde sciencefictionschrijvers. Lang voordat literaire bladen zoals Science-Fiction Studies, Extrapolation en Foundation aan Dick de serieuze aandacht schonken die hij verdiende, had West-Europa hem al ontdekt als een van de belangrijkste sciencefictionschrijvers. In plaats van een paar afzonderlijke korte verhalen en boeken, was het zijn volledige werk waardoor de serieuze critici in Europa zich aangetrokken voelden. En de meeste van die verhalen draaiden om één thema: de zoektocht van de mens naar werkelijkheid en waarheid in een vijandig universum, vol kwaadaardigheid en gevaar.

Die zeven dagen in Metz waren vreselijk hectisch. P.K. Dick werd niet alleen lastig gevallen door talrijke fans, maar zelfs belegerd. Hij moest verschillende malen in het geheim van hotelkamer wisselen, omdat hij doorlopend opgebeld werd, zelfs na middernacht. Maar er waren ook een groot aantal serieuze mensen die zijn tijd in beslag namen; Dick hield interviews voor de Franse radio en een voordracht in de stadszaal van Metz, die uitgezonden werd op de Franse televisie.

Het volgende interview werd geleid door Uwe Anton en Werner Fuchs. In de loop van drie dagen konden we verschillende malen met Dick spreken. Het interview nam de vorm aan van een verstrekkend, uiteenlopend en algemeen gesprek, waar Phil heel graag aan meedeed, omdat hij het gevoel had dat zijn werk in Duitsland veel meer op prijs werd gesteld dan in de Verenigde Staten.

Zie voor de complete tekst: www.verbodengeschriften.nl