Steven de Batselier

Uit: DE ZACHTE MOORDENAARS (1974)

Het sociopathologisch syndroom der maatschappijstructuren

Die mij een kwaad hart toedragen

Met het heimelijke verlangen

Dat zij dit boek onbevooroordeeld zullen lezen

En tevens met een warm hart

Opgedragen aan alle kinderen

Opdat zij, ondanks alles, het geloof in zichzelf

in de medemens en in een betere wereld

niet zullen verliezen

Hoofdstuk 1

Van psycho- naar sociopathologisch syndroom

Een aan de heersende maatschappijstructuren perfekt aangepast gedrag is het zuiverste symptoom van geestelijk-gestoord-zijn. Aanpassing gebeurt immers ten koste van het ‘menselijke’ in de mens. Het ‘menselijke’ is niet vanzelfsprekend in deze maatschappij. Het is een curiosum, iets vreemd, iets eigenaardig, iets dat men gaat bekijken, dat men heimelijk en met heimwee bewondert, dat soms ontroert en waarvoor men eventueel een standbeeld opricht of een straatnaamverandering doorvoert nadat men het eerst gevangen, verguisd of vermoord heeft. In een maatschappij als deze is geen plaats voor het ‘menselijke’. Integendeel. Van bij de geboorte wordt elk mensenkind systematisch en op efficiënte wijze aan een ‘ontmenselijkingsproces’ onderworpen. Dit proces is zo efficiënt dat elke aangepaste structuurspeler zelfs geen weet meer heeft van wat hem werd aangedaan. Onze ontmenselijkte maatschappij wordt haast ervaren als een vanzelfsprekendheid. Schoolvoorbeelden van ontmenselijking zijn de door de mens ontworpen en in stand gehouden structuren. Het sociopathologisch syndroom der maatschappijstructuren. Het psychopathologisch syndroom van de normale mens (Impasse. Het psychopathologisch syndroom van de normale mens. 160 pp. De Nederlandsche Boekhandel, 1973.) stoelt op dit sociopathologisch syndroom dat tot doel heeft de mens de toegang tot het menselijke te ontzeggen.

Zie voor de complete tekst: www.verbodengeschriften.nl