ZEER BEKNOPT RELAAS VAN DE VERWOESTING
VAN DE WEST-INDISCHE LANDEN

Brevisima relacion de la destruccíon de las Indias

door

Bartolomé de Las Casas,

oorspronkelijk gepubliceerd in Sevilla in 1552.

    

HET PAPENDOM

Waarachtig getoond in zijn

bloederige Kleuren:

of een waarachtig

RELAAS

van de

Verschrikkelijke en Ongehoorde Bloedbaden, Slachtpartijen en alle mogelijke Wreedheden, die Hel en Kwaadaardigheid konden bedenken, uitgevoerd door Paapse Spaanse Medeplichtigen op de inwoners van West-Indië

     

SAMEN

Met de Verwoesting door hen van verscheidene Koninkrijken in Amerika, te Vuur en te Zwaard, gedurende Tweeënveertig Jaar, vanaf de tijd van hun eerste Ontdekking.

Oorspronkelijk geschreven in het Spaans door Bartholomé de las Casas, Bisschop aldaar, en Ooggetuige van de meeste van deze Barbaarse Wreedheden; later door hem zelf Vertaald naar het Latijn en daarna door anderen naar het Hoog-Duits, Laag-Duits en bij dezen overgezet naar de Hedendaagse Engelse Spreektaal.

Londen

Gedrukt voor R. Hewson bij de Crown in Cornhil, nabij de Stocks-Market. 1689.

KORTE INHOUD VAN DIT RELAAS

   

bij wijze van
   

VOORBERICHT AAN DE LEZER

De Eerwaarde Schrijver van deze Korte Samenvatting was Bartholomaeus de las Casas alias Casaus, een Vroom en Godsdienstig man — zoals in dit Relaas blijkt uit zijn Beijvering voor de verbreiding van het Christelijke Geloof —, bevorderd van Monnik van de Dominicaner Orde tot de Bisschopsstoel, aan wie veelvuldig dringend verzocht was door Goede en Geleerde Mensen, vooral Geschiedkundigen, om deze Samenvatting te publiceren, en hem ertoe overhaalden uit die overvloedige Geschiedenis, die over dit onderwerp kon en moest geschreven worden, de inhoud van deze Verhandeling samen te stellen, met het oogmerk, de Wereld de Wreedheden etc. te tonen van de Spanjaardentijdens hun verblijf aldaar, tot hun eeuwige schande; en omdat de schrijver merkte dat geen enkele Aanmaning en Terechtwijzing, hoe mild dan ook, kon inwerken op of doordringen tot het versteende hart van de Tirannen in die Westelijke streken, nam hij, bijna vijftig jaar oud — zoals hij zelf verklaart —, het ferme besluit om de Gevaren en Ongemakken van de Zee en het risico van een langdurige reis naar Spanje te trotseren, om daar de Hoogst Doorluchtige Koning Filips, Zoon en Erfgenaam van zijn Keizerlijke Majesteit Karel de Vijfde, Zaliger Gedachtenis, op de hoogte te stellen en getuigenis af te leggen van de Vreselijke misdaden, enz. in die landen gepleegd waren, die hij deels zelf had gezien en deels over had gehoord van lieden die hoog opgaven van hun Slechtheid. Daarop riep zijne Keizerlijke Hoogheid, bewogen door een teder en Christelijk mededogen jegens deze Bewoners van de Landen van Amerika, die smachtten naar verbetering van hun lot, in het Jaar des Heren 1542 in Valladolid een Vergadering bijeen, bestaande uit Geleerde en Kundige Mannen, ter hervorming van de West-Indische regering, waarvan het gevolg was dat vanaf die tijd hun Tirannie en wreedheid jegens die Barbarenenigszins onderdrukt werden en die Naties in zekere mate verlost werden van die ondraaglijke en nog zwaardere slavernij dan de Egyptische, dan wel dat het misbruik en de slechte behandeling door de Spanjaarden van de Amerikanenten minste gematigd en verzacht werd. Dit Boek, grotendeels Historisch, deels Typografisch, werd door Schrijver voor het eerst in het SpaansGepubliceerd in Sevilla, daarna door hem zelf Vertaald in het Latijn, en in de loop der tijd in het Hoog-Duits, Laag-Duits en Fransen nu in het Engels, de Zesde Taal waarin het zijn stem laat horen, zodat iedereen van welke Natie dan ook in dit Relaas, als in een spiegel, de ellendige en verderfelijke vruchten kan aanschouwen en overwegen, die het gevolg zijn van en verbonden zijn met onbegrensde en gierige Hebzucht, en daarnaast leren te verafschuwen en te verachten, Cane pejus & angue (erger dan een hond of slang), wat de overheersende en belangrijkste drijfveer is voor het bedrijven van dergelijke onuitsprekelijke Wreedheden, zoals die hier gebrekkig en onvolledig weergegeven worden. Hoe de Heidense Indianen zich zelf vol Haat, Verachting en Afschuw vergrepen aan de Spanjaarden: want wanneer zij een aantal van hen gevangen hadden genomen — wat zelden voorkwam — bonden zij hen aan handen en voeten, legden hen op de grond en goten dan gesmolten Goud in hun keel, terwijl zij schreeuwden en hen spottend toeriepen, toe dan, geef uw Goud dan over, O Christen! 

Vaarwel


Zie voor de complete tekst: www.verbodengeschriften.nl